|
22-08-2007 - 27 juli, Plzen - Nova Bystrice (Ceske Budejovice)
Om 7 uur zijn we opgestaan. Omdat het toch niet zo'n eind rijden zou zijn, hoefden we ook niet zo vroeg op te staan. Na het ontbijt ben ik gaan douchen. Ze werkten op deze camping met een muntautomaat voor de douche. 1 x Douchen kostte 20 Kc, ongeveer 70 cent, en darmee kon je 8 minuten douchen. Prima vond ik. Het was wel even uitvogelen hoe het werkte, maar gelukkig was er een vriendelijke Tsjech die me even heeft geholpen. De doucheruimte was ook gewoon open. Er waren 6 douche ruimtes die werden afgesloten met een gordijn die net niet groot genoeg was. Nou ben ik gelukkig niet zo bang om naakt te zijn, zeker niet in een dames douche, maar ik kan me best voorstellen dat er toch genoeg mensen zijn die hier wel moeite mee zouden hebben.
Toen ik om me heen keek, zag ik plotseling tegenover me bovenin het douchehokje een gigantische spin. Wat was ik blij dat ik het goede nummer had gekregen, ik denk namelijk niet dat ik rustig had kunnen douchen met zo'n griezel boven me. Uiteraard hield ik 'm goed in de gaten, maar het beest heeft geen poot verzet. Toen ik me weer aankleedde en ik mijn string aantrok, leek ik even helemaal niet op mijn plek. De douche zag eruit alsof de muur nooit was gevallen en ik me op een vrouwenkamp bevond. Oude tegeltjes, smalle raampjes bovenin, 1 tl bak die een beetje flikkerde... Het was een apart moment, alsof ik even niet in de juist tijd zat. Toen ik deur achter me dichttrok was het alweer voorbij...
Op weg naar Nova Bystrice kwamen we langs een hele leuke plek, Písek, maar omdat we met de vouwwagen nergens konden parkeren zat er niks anders op dan maar gewoon door te rijden. Helaas...
Rond half 3 kwamen we aan in Ceske Budejovice. Omdat het al wat aan de late kant was en Elin er een beetje genoeg van had gekregen, besloten we een camping te gaan zoeken. Gelukkig hoefden we niet lang te zoeken. Er zaten 2 kcampings tegenoverelkaar, dus we kozen de camping met het moderne uithangbord. Toen we het terrein opreden vond ik dat het er troosteloos uitzag. Het was een groot veld met een paar bomen en er stond bijna geen tent of caravan. Toch hebben we de boel opgezet en toen we eenmaal zaten viel het allemaal toch best wel mee. Omdat het zo rustig was zou ook niemand last hebben van Elin die 's ochtends toch meestal huilend wakker werd en we hadden de tent zo gezet, dat we uitzicht hadden op de paar bomen en de sanitair gebouwen. Toch minder kaal dan een verroest hek... Elin hadden we weer op tijd in bed liggen, maar ze sliep slecht. Misschien last van tandjes, misschien iets anders, geen idee. Uiteindelijk was ze wel rustig en heeft ze geslapen. Bij het verkennen van het sanitair bleek dat de camping opgeknapt werd, alles zag er prima uit, alles nieuw. Dat was dus een grote meevaller. En uiteraard hebben we verder buiten zitten kaarten, mét een drankje erbij 


Gepost door: dianastrick op 22-08-2007 om 20:06
|
|
22-08-2007 - 26 juli, Plzen
Toen we opstonden werden we begroet door... de zon! Jawel, het zou een heerlijke dag gaan worden. We zouden dan ook een lekker relaxed dagje ervan gaan maken. Eerst uiteraard weer ontbeten en daarna was het weer speeltijd voor Elin. Eerst gewoon lekker bij de tent met haar speelgoed, daarna zijn we weer naar het water gegaan. De temperatuur was inmiddels al opgelopen tot een heerlijke 29 graden, dus we hadden niks te klagen.
Hoewel het meer echt héél erg ondiep was, je kon bijna naar het midden lopen, vonden we het toch fijner om Elin in de zwemband te doen. En daarbij, we hadden het ding natuurlijk niet voor niks gekocht! Dus, zwembandje opgeblazen, spullen mee naar de waterkant en hop, het water weer in. Elin wilde eerst lekker wat door het water lopen en spelen met de steentjes en de modder, maar daarna hebben we haar toch in de zwemband gezet. Het was de bedoeling om ook daar fotootjes van te maken, maar helaas had de onderwater camera, die we mee hadden genomen, er geen zin meer in. Geen foto´s dus van Elin in de zwemband. Ik kan je wel verzekeren dat ze het erg leuk vond! Na een tijdje zag ik dat ze kippevel op de armen kreeg, dus dat vond ik wel een teken om er maar weer eens uit te gaan. We zijn toen gewoon lekker in het gras gaan zitten. Uiteindelijk kwam Eppe er ook nog even bij zitten, omdat haar ouders de boel aan het opruimen waren, dus konden wij wel even oppassen. Na een half uurtje was Elin toch écht wel moe geworden, dus hebben we haar maar weer even in bed gelegd. Hadden wij ook weer even tijd voor onszelf. Michiel was even gaan douchen en ik heb voor het eerst maar eens wat gelezen in mijn boek. Erg veel kwam er niet van, omdat Michiel na een half uurtje alweer terug was, en om dan te gaan lezen vind ik ook zo ongezellig...
Toen Elin weer wakker was, was het tijd om maar eens wat boodschappen te gaan doen. Toen we in de auto zaten dachten we dat we wel eens een beetje konden gaan rondtoeren, we hadden immersnog niet zo heel veel gezien van de omgeving. Dus op pad maar weer. We gingen het achterland van Plzen in en al snel waren we verder van de camping als gedacht. Dus, kaart erbij en uit proberen te zoeken waar we zaten. Gelukkig hadden we wel een aanknopingspunt, we waren namelijk al een keer of 10 over een spoorbaan gekomen. Waar je hier misschien hooguit 1 keer de spoorbaan kruist, lijkt het wel of deze zich daar rond het wegennet kronkelt, zodat je er om de kilometer wel weer een keer overheen moet. Heel apart... Maar goed, die spoorbaan hadden we, maar we waren er nog niet uit wáár we nou prezies zaten. Al die hele kleine dorpen stonden ook niet op de kaart... Uiteindelijk zijn we er uiteraard wel uit gekomen en toen waren we alweer een heeeeele tijd verder. Toen maar een winkel opgezocht, gelukkig was dat minder moeilijk.
Sinds het moment dat Tsjechië aan het opkrabbelen is van haar communistische verleden, lijkt het wel of de gigantische winkelcentra hier als paddestoelen uit de grond schieten. Sterker nog, het lijkt niet alleen maar zo, het ís ook zo! Mega winkelcentra zoals je die bijvoorbeeld ook in Frankrijk ziet, met supermarkten met 40 kassa's en kleding en schoenenwinkels overheersen het beeld rondom de centra en net buiten de steden. Tesco, Hypernova en Interspar zijn een aantal van deze megacentra. En al sje denkt dat er dan één zo'n winkelcentrum is dan vergis je je, meestal zijn er drie of vier te vinden, binnen 4 kilometer... Vaak staan er zelf 2 náást elkaar. Hoe deze zaken het uithouden weet ik niet, ook omdat het toch vaak helemaal niet druk was.
Op zich vonden we het niet jammer, want in één winkel kon je alles krijgen wat je nodig had. Uiteindelijk zijn wij dus ook in de Tesco beland en hebben daar een kleine bbq op de kop weten te tikken. Ook hebben we in ed naast gelegen schoenenwinkel schoentjes voor Elin gekocht, omdat de schoentjes die we bij ons hadden toch echt wat aan de krappe kant waren geworden. Toen we alle benodigdheden hadden zijn we weer terug gegaan naar de camping en hebben daar heerlijk gegeten. We zijn maar niet te laat gaan slapen, want de volgende dag was het weer tijd om in te pakken en door te gaan naar Nova Bystrice.


Gepost door: dianastrick op 22-08-2007 om 15:26
|
|
22-08-2007 - 25 juli, Plzen
Na een heerlijk rustige nacht waren we allemaal weer vroeg op. Eerst hebben we lekker ontbeten. Broodjes konden we op de camping kopen, dus ging ik vol goede moed naar het (hele kleine) camping winkeltje. Ik zag al wat ze daar hadden dus ik had mijn keuze gemaakt. Gelukkig stonden de prijzen erbij, want toen die man mij zei hoeveel het kostte, stond ik met mijn oren te klapperen. Van dat Tjechischj is echt níks te maken. Ik bedoel, in Frankrijk kan ik me goed redden, en daardoor lukt Spanje en Italië ook nog best wel, maar dit was toch écht andere koek. Handen en voeten werk dan maar. Gelukkig snapte die man ook wel dat ik er niks van snapte, dus hij had pen en papier bij de hand. Ik heb dan ook zo'n vermoeden dat ik niet de enige op de camping was met dit probleem... Maar goed, het was allemaal gelukt, dus we hebben lekker ontbeten met... berliner bollen!!! Hahaha, die verkochten ze daar allemaal als ontbijt. Vonden wij niet erg ;)
Na het ontbijt Elin weer in bed gestopt voor haar broodnodige rust moment. Gelukkig slipe ze snel, want we wilden uiteraard wel de stad even bezoeken.
Toen ze weer wakker was zijn we gegaan. Plzen viel eigenlijk wel een beetje tegen. De stad was verloedert. Er stonden geweldige gebouwen, maar die waren al die jaren aan hun lot over gelaten en dat was helaas goed te zien. Ook de winkels waren blijkbaar nog altijd niet gewend aan hun nieuwe commerciële bestemming, want de etalages zagen er verre van uitnodigend uit. Natuurlijk is dat ook niet heel erg gek, het land is pas korte tijd niet meer communistisch natuurlijk, dus etaleurs zullen er nog niet veel zijn... Wel was er in het centrum van de stad een mooie foto expositie op straat. Grote foto's van +/- 1,5 bij 1 meter stonden in een lang gerekt park. Het waren allemaal natuur foto's, echt super mooi! We hadden graag zo'n foto willen hebben voor aan de muur, maar helaas waren ze niet als poster te koop. Toch jammer...
Toen we weer terug waren zijn we met Elin even het water in gegaan. In het begin was ze wel een beetje angstig, maar ze is sowieso altijd wel wat terughoudender. Altijd eerst even de kat uit de boom kijken. Toen ze eenmaal doorhad dat het toch écht wel leuk was, was ze er ook niet meer uit te branden! Ze vond het zo leuk. Lekker spetteren in het water, gooien met steentjes en modder. Helemaal goed! Na het zwemmen heb ik haar maar even onder de douche gezet, want anders zou ze wat teveel afkoelen, dus alles spullen weer mee, Elin in de buggy en op naar de douche. Het bleef een beetje behelpen, maar het ging uiteindelijk wel. Ze schrok wel heel erg toen de douche aanging, want het water was nog koud! Maar gelukkig werd het snel warm, en dat is natuurlijk wel lekker. Daarna pyama aan, badjas aan en nog heel even spelen, maar ze was zo moe dat we haar snel in bed hebben gelegd. Uiteraard hebben wij weer lekker buiten gezeten. We hebben kunnen genieten van het mooie avonduitzicht over het water en van de vele sterren, het was heel helder namelijk. Erg mooi. Dus, weer een flesje rosé open, biertje erbij, kaarten en wij hadden het weer goed!


Gepost door: dianastrick op 22-08-2007 om 14:55
|
|
22-08-2007 - 24 juli, Plzen, camping Ostend
Nadat we om 6.30 waren opgestaan, hadden gegeten en alles hadden ingepakt, was het tijd om de reis weer te vervolgen. Op nar Plzen, op naar Tsjechië dus! Rond 8.45 konden we weer weg.
Wederom ging de reis prima. Het was lekker rustig op de weg, dus we konden weer lekker door reiden. Enige nadeel was dat Elin ons continu veraste met énorm vieze luiers. We konden behalve de luier ook steeds haar romper verschonen. Fijn... Het verschonen ging wel makkelijk, ze kon bovenop de vouwwagen liggen, die voor ons precies op de goede hoogte was. Ideaal dus. Gelukkig zat het weer ook mee, want in de stromende regen was het natuurlijk wel wat minder prettig geweest.
Na een uur of 3 rijden bereikten wede Tjechische grens. Daar werden de paspoorten gecontroleerd en moesten we een autobahnvignet halen. Inmiddels was het weer een heel stuk minder. Donkere wolken en regen was ons welkom helaas. Dit slechte weer hielden we helaas ook tot we bij de camping was, maar toen we er aankwamen hadden we wel het geluk dat het droog was, dus we hoefden niet de tent op te zetten in de regen. Dat was natuurlijk wel een groot geluk.
De camping (camping Ostend) was super. We mochten een plekje uitkiezen, dus geen gedoe met toegewezen plekken, en we gingen dus aan het water staan. Op die manier hadden we een heerlijk uitzicht. De eerste dag stond er nog een auto in ons zichtveld, maar die vertrok de volgende dag en daarna is er niemand meer voor onze neus komen staan.
Het opzetten van de tent ging dit keer een heel stuk beter. Dit was ook de eerste keer dat de voortent werd opgezet, en ook dat ging goed. Elin zat tijdens het opzetten in haar campingbedje en werd gezelschap gehouden door Eppe, een meisje van haar leeftijd (ze was van 7 mei, dus écht van haar leeftijd). Op die manier konden wij dus zonder afleiding de tent opzetten, ideaal toch? Nadat de tent stond heeft Elin lekker met haar speelgoed kunnen spelen. Wel mét een jas aan, want hoewel het droog was, was het nog niet echt lekker warm helaas. 's Avonds hebben we gegeten en toen moest Elin naar bed, want het was ook dit keer weer een drukke dag geweest voor haar. Toen zij naar bed was zijn wij lekker buiten gaan zitten, want warm of niet, we zaten op de camping, dus we moesten wel buiten zitten, hahaha! We hebben lekker gekaart wederom, met een drankje erbij, het was een fijne avond.


Gepost door: dianastrick op 22-08-2007 om 13:39
|
|
14-08-2007 - 23 juli, Rothenburg ob der Tauber
Omdat we slechts 2 uurtjes geslapen hadden leek het ons verstandig om toch maar niet op die dag alweer te vertrekken naar Plzen. Slaapgebrek zou niet de beste chauffeur zijn en dus besloten we rond half 9 gewoon weer met z’n allen weer het bed in te duiken. Eindelijk dan toch goed slapen. Elin was zo uitgeput dat ze na een kleine tien minuutjes al sliep, en ook wij konden wel wat slaap gebruiken. We werden pas om half 12 weer wakker. Het was een stralende dag, dus Elin weer in haar stoeltje, parasolletje erboven zodat ze niet in de zon zou zitten en eerst een boterhammetje eten en daarna was het tijd om lekker de stad in te gaan.
Rothenburg bleek een hartstikke mooi stadje te zijn met een heel oud historisch centrum met hele oude stadswallen. Wat wel opviel was het enorme aantal toeristen en de manier waarop de lokale winkeliers insrongen op deze hordes mensen. Overal zag je namelijk winkels met prullaria die absoluut niet zouden misstaan in de doorsnee kamer van een bejaarden flat. Dat was overigens ook de leeftijd die daar het meest vertegenwoordigd was... We hebben daar lekker rondgewandeld, hebben op een piepklein terrasje een lekkere schnitzel gehad en Elin kreeg daar haar allereerste Italiaanse ijsje die helemaal voor har alleen was. 1 Bolletje perzikijs, smullen!!! Af en toe moest ik wel de randjes een beetje aflikken, omdat ze anders helemaal onder zou komen te zitten. Daar was ze het niet mee eens! Boos en onder protest liet ze het ijsje los om pruilerig te huilen. Tot het ijsje weer terug kwam. Onder een luid haaaa!!! pakte ze 'm weer aan, alsof ze wou zeggen: "Ha, ik heb gewonnen!" Uiteraard hebben we flink meegeholpen met dit ijsje, maar ze had toch het idee dat ie helmaal voor haar was.
Verder hebben we lekker niks gedaan op de camping. Na een nacht als de voorgaande was dit een heel welkome dag besteding.
Wij hebben ’s avonds lekker buiten gezeten. Op een gegeven moment begon het wel te regenen. Michiel was even de afwas doen en ik had net de kaarten voor Machiavelli klaargelegd en zat op hem te wachten om te beginnen met het spel. Alles stond klaar, kaarten, drankjes, radio, tot ik een druppel voelde. Omdat we de voortent niet hadden opgezet moesten we dus met het stuk blauw zeil een afdak produceren, iets wat prima ging. Met behulp van 2 losse delen van een fietsspin, stukjes touw en de dakreling van de auto kwamen we een heel eind en konden we droog verder gaan met ons spelletje. En regen op een zeil heeft uiteraard ook wel iets romantisch...
Toen het regenen was opgehouden werd de hemel ineens heel oranje, een hele aparte kleur. Blijkbaar was de zon weer te voorschijn gekomen, maar wij konden ‘m nog net niet zien en het schijnsel tegen de wolken gaf een spectaculaire avondhemel. Aan de andere kant ontstond toen een regenboog die steeds feller werd, geweldig. Steeds meer mensen kwamen hun tent uit om foto’s te maken. Uiteraard komt de regenboog nooit op de foto over zoals in het echt, maar het idee is er…
Gelukkig ging die nacht alles goed en hebben we allemaal goed geslapen.
Gepost door: dianastrick op 14-08-2007 om 14:23
|
|
14-08-2007 - Dag 1, Nijmegen - Rothenburg ob der Tauber
Om half 5 zijn we dan toch vertrokken. De avond ervoor hadden we uiteraard alles al kant en klaar in de auto liggen, afgezien van wat dingetjes die pas op het moment van vertrek zouden kunnen worden meegenomen, zoals uiteraard onze toiletspullen.
Elin lag netjes zoals altijd om half 7 in bed. Wij hadden daarna de tijd om nog één keer onze checklistdoor te nemen. Ik geloof niet dat we ooit zó grondig voorbereid op vakantie zijn geweest, maar ja, we waren dan ook nog nooit eerder mét een klein meisje op vakantie geweest… In ieder geval was de checklist compleet dus was het tijd voor nog een laatste drankje en niet te laat naar bed. Rond een uur of 10 zijn we dus maar naar ons nest gegaan om daar nog even tv te kijken tot 11 uur, want zo vroeg slapen, tja dat was niet echt onze gewoonte. Allebei hadden we uit voorzorg onze wekker gezet om 3 uur, maar ik had kunnen weten dat dat voor mij niet erg noodzakelijk is, want als er iets is waarvoor ik me echt niet mag verslapen, dan word ik standaard vóór de wekker wakker. Zo ook die ochtend. Netjes op tijd werd ik wakker en om 3 uur stond ik vrolijk mijn tanden te poetsen, klaar voor actie! Niet veel later stond ik in de keuken eieren en melk voor Elin’s pap te koken. Die laatste dingetjes waren ook snel klaar en de tijd vloog voorbij. Het plan was om 4 uur te vertrekken, maar het werd iets later. OM 4.15 haalden we Elin uit haar bed. Modelkind die ze is werden we begroet met een heerlijk slaperige glimlach. Schaap werd meegenomen en toen was het op naar de auto. Elin in d’r stoel gezet, dekentje over, stoel in slaapstand, schaap erbij en verder slapen maar… tenminste, dat hoopten we, maar toen ze na een uur nog steeds wakker was gaven we die hoop maar op. Niet dat het erg was hoor, Elin was een zonnetje in de auto. Goede zin, spelen, lachen, ach dan mag ze wel wakker blijven hoor J
Na 2 uur rijden was het tijd voor ontbijt. Wij hadden af en toe al een broodje op, maar voor Elin’s pap was het toch echt zaak om even te stoppen. Bij een parkeerplaats langs de snelweg dus onze eerste stop gemaakt. Zittend in het zonnetje maakte Michiel met Elin in de buggy dus even een rondje terwijl ik met de nog dampend warme melk een flinke kom pap klaar maakte voor ons mopje. De pap ging er vervolgens in als…tja, pap dus. Na een pauze van een half uur waarbij Elin ook even de beentjes kon strekken zijn we vervolgens weer verder gereden.
Uiteindelijk zijn we nog een paar keer gestopt. 1 Keer uiteraard voor de lunch. Voor die stop hadden we een restaurant gevonden waar een stukje bos bij was, dus zo konden we allemaal onze benen weer even strekken . Toch maar weer snel verder gegaan en rond half 3 waren we dan in Rothenburg ob der Tauber. Thuis had ik met de routeplanner route 1 tot en met 4 uitgeprint en route 1 was nu bijna voltooid. De camping lag in een heel klein plaatsje buiten Rothenburg. Na even zoeken hadden we het dan toch gevonden. De camping droeg de naam Tauber Romantik, en met zo’n naam móet de vakantie toch goed beginnen zou je zeggen…
We hadden mooi weer, een mooie camping en een goed humeur, alle ingrediënten die nodig zijn voor een goede vakantie. 1 Ding moest echter nog blijken, konden we zorgen voor een goede slaapplek? We hadden voor het eerst een vouwwagen mee, een tweedehands wagen die we een aantal maanden ervoor hadden gekocht. Ach, we hadden hem al 1 keer (!) opgezet, en toen ging het ook snel, dus hoe moeilijk zou het zijn. Anderhalf uur later waren we daar wel achter. Er moeilijk dus. We hadden het zo vaak gezien: vouwwagen, klap-klap en het ding staat. Iedere malloot kan zo’n ding opzetten hoorden we altijd, maar toch bleek onze wagen het daar niet mee eens te zijn en de “klap-klap” waar wij zo vurig op hoopten bleef achterwege. Na een goed uur had ik het alweer helemaal gehad, want zoals jullie weten ben ik niet echt gezegend met een engelen geduld wanneer dingen niet helemaal gaan zoals ik dat graag zou zien. Dus met een geïrriteerd gezicht heb ik een stoel gepakt en ben ik gaan kijken hoe Michiel, met het engelen geduld waar het mij aan ontbreekt, keer op keer de wagen op een andere manier op probeerde zetten. Hij was het er al lang mee eens dat ik hem maar niet meer zou helpen, want erg blij wordt hij ook niet van mijn chagrijn, en ik kan het hem niet echt kwalijk nemen, want echt blij word ik ook niet van mezelf op zulke momenten. Het enige positieve is dat ik eraan werk en ik al iets minder snel chagrijnig word tegenwoordig. Ik werk eraan… Maar goed, terug naar de vouwwagen. Na een goed anderhalf uur viel het kwartje dan toch eindelijk en toen was het dan toch voor elkaar. Eureka, we hadden een slaaplaats!!!! Tijd dus voor een drankje…
Daarna ging alles weer heel voorspoedig. Elin had lol, kreeg te eten, ging nog even spelen en toen naar bed. We hadden het camping bedje in het gangpad gezet en rond half 7 vond zij daar haar nieuwe slaapplek. Schaap erbij en oogjes toe dus. Ze was vrij snel in dromenland, maar we merkten wel dat ze er onrustig sliep. Geen ramp, dat deed ze immers wel vaker. Rond een uur of tien gingen wij dan toch ook maar slapen, het was een lange dag geweest en de dag erna zouden we weer weg gaan, dus ook weer een drukke dag. Het was inmiddels behoorlijk afgekoeld, dus ik besloot toch Elin maar een truitje aan te trekken, over de slaapzak heen. Ik kreeg het voor elkaar zonder haar wakker te maken en blij draaide ik om, om tegen mijn bed kachel Michiel aan in slaap te gaan vallen, en dat was bijna gelukt… tot ze wakker werd. Eerst een huiltje. Gebeurd vaker, dus even kijken, schaap geven en weer verder slapen. Niet dus. Meer huilen, krioelen en zelfs schreeuwen. Geen idee wat er dan toch aan de hand zou kunnen zijn, maar ze wilde maar niet stil worden. Inmiddels waren wij (en ongetwijfeld onze buren ook) wakker, ongerust en ook enigszins geïrriteerd. Elin dus maar uit bed gepakt en tussen ons in gelegd. Dat leverde ook niet het succes op waarop we gehoopt hadden. In tegendeel, ze bleef huilen en draaide alle kanten op, onder ons, over ons, duwde ons weg, kroop over ons heen. Fantastisch, precies waar je op zit te wachten om 3 uur in de morgen. Ik had het inmiddels al helemaal gehad en om maar eens even af te koelen besloot ik maar even naar het toilet gebouw te lopen. Na 5 minuten was ik weer wat rustiger, dus liep ik maar weer terug. Elin was wel weer wat rustiger, maar de ellende was niet voorbij helaas. Uiteindelijk wisten we het allebei écht niet meer. Ik besloot als laatste redmiddel Elin dan maar achteraan op het bed tussen onze benen te leggen, en verrek, het werkte. Compleet uitgeput viel ze eindelijk in slaap…om uur later, om half 7 weer wakker te worden met honger.
De vakantie is begonnen…
Elin in haar bedje, toen nog het zonnetje zelve...
Gepost door: dianastrick op 14-08-2007 om 13:29
|
|
|